Umut Tacirleri

BGG evleri, sözde müzik yarışmaları, kadın paparazzi programları televizyonları kasıp kavuruyor. Bu programların sunucuları reyting uğruna insanları alabildiğine kullanıyor. Programlar sonlanınca geride bir yığın mağdur bırakıyor. Renkli ışıkların verdiği güven kaybolunca kimi gidip insan tacirlerinin eline düşüyor, kimileri uyuşturucu tüccarlarına eleman oluyor. TV yapımcılarımız sadece bu programların renkli kısımlarını topluma yansıtıyor. Sonuçlarını sürekli gizliyor. İnsanları kullanıp kullanıp paçavra gibi atıyor. Bu tür programlar hemi de günün en verimli saatlerine konuluyor. Eğitici programlar günün geç saatlerine bırakılıyor. Açık oturumlar. İbret belgesi olarak izlenmesi gereken programlar adeta toplumdan gizlenmeye çalışılıyor.

Programları sunanlar bir başka problem; Dört tane kazı güdemeyecek olanlara yetmiş milyona program sunduruyorlar. Bu tür programları sunmak için kültür, dil, eğitim gerekmiyor. Fiziği düzgün olsun, orasını burasın açsın, insanları horoz gibi birbirine iyi düşürsün yeterli görülüyor.

Teknoloji dünyayı öyle küçülttü ki televizyonda bizim izlediklerimizi dünyanın en geri kalmış ülkeleri bile bizden önce izliyor. Olumsuzlukları aleyhimize çevirmek için ne gerekiyorsa yapılmaya çalışılıyor. Biz ise bu gibi programları sergilemeye devam ediyoruz.

Terör ülkemizi kasıp kavuruyor. Bununla ilgili bir açık oturumu kaç kişi izler acaba? Saat yirmi dörtten sonra konan bir siyaset meydanı programını kaç kişi izleyebilir?

Bu tür paparazzi programları bizi sefalete sürüklüyor. Başka ülkeler bunu niye yapmıyor? Dünyanın süper gücü Amerika Birleşik Devletleri 11 Eylül saldırılarının olumsuz görüntülerini acaba niye dünya kamu oyuna yayınlamadı? Irak’ta, Filistin’de olanları çarşaf çarşaf neden sergiliyor? Kadın programlarına uzman şartı getirildi. Kaçı buna uyuyor? Gelenler niye müdahale etmiyor? Ağlayanları, cımbırdayanları, insanların temiz duygularını sömürmeye kalkanları niçin göremiyoruz?

Devletin resmi eğitim kumlarının yapması gereken eğitim işini niçin bu tür programlarla geçiştirmeye çalışıyoruz?

Sokakta hanım hanımcık, beyefendi gibi yürüyen vatandaşa hiç kimse bakmaz. Sokakta birbirini döven, arkadaşlarına sataşanların başına beş dakika içinde bir yığın insan toplanır. Sorarım insanlara; bu bir reyting midir, yoksa rezaletin getirdiği panik atak mıdır?

Televizyon programlarına gelip duygu sömürüsü yapanlara hayırsever iş adamlarımızdan, sosyal yardım kurumlarından yardım topluyoruz. Ertesi gün artarak yenileri geliyor. Toplumu asalaklaştırıyoruz. Ben mağdurum diyen herkese toplumu inandırmaya çalışıyoruz. Bu gün A kanalında, yarın B kanalında, öbürsü gün C kanalında insanları maşa gibi kullananları bile görmek istemiyoruz.

Bu tür olumsuzluklara bebeleri bile alet ediyoruz.