Seçim Türküsü

Mahalli seçimlerde genellikle parti fanatiklerinin dışında kalan vatandaşlar seçilecek Belediye başkanının, belediye encümenlerinin, İl genel meclisi üyelerinin, mahalle muhtarlarının partilerini göz önünde bulundurmazlar. A Partili kendi partisinin dışın da başka partilere de rahatlıkla oy verebilir. Bunun nedenlerinden bazılarını şöyle sıralayabiliriz;
Seçilecek kişinin becerisi nedir!
İktidara yakınlığı nedir!
Yöre halkının yapısına yakınlığı nedir!
Konuşurken çevresini etkileme gücü nedir!
Bilinenleri, bilinmeyenleri nedir!
Tepkiler karşısında direnci nedir!
Baskılar karşısında sabrı nedir!
Bu işte köşe dönmekte, kuru çula oturmakta var karşılama gücü nedir!
Ben kendimi örnekleyebilirim; Ben bulunduğum mahalleye muhtar olabilir miyim dersiniz…
Asla!
Bunu bile bile bir seferde denedim. Gerçekliğini de gördüm. Açık ve belirgin nedenleri var: Bir kaçını şöyle sıralayabilirim;
Yolun kenarındaki kaldırımı söküp arsasına katana madalya takamam ki!
Belediyenin getirdiği çöp bidonunu kaçırıp evine baca yapana göz yumamam ki!
Kapım pis oluyor diye, kapısına konan çöp bidonunu komşunun kapısına yuvarlayana müsamaha edemem ki!
284 metrekare arsasını 500 metrekareye çıkarana aferin diyemem ki!
Kaçak elektrik kullanıp parasını yetmiş milyonun sırtına sarana sen ne güzel vatandaşsın diyemem ki!
Tuvalete bile özel aracıyla gidene yardım dağıtamam ki!
Komşunun kapısına gidip pislik edenle ben sarmaş dolaş olamam ki!
Tuvalete pislemeye girip kapısına destan yazana müsaade edemem ki!
Hizmet için oyumu alıp sonra bana arkasını dönene; ‘Yaptığın doğru’ diyemem ki! Mahallenin birine son sistem çöp konteynırı koyup diğerine teneke kutuyu çok gören görevliyi pofpoflayamam ki!
Mahallenin birini parke taşlarla cicileyen bicileyen, bir başkasını çamurlara batıran yöneticinin sırtını sıvazlayamam ki!
Ömründe hiç su parası veremeyen vatandaşı göremeyen, kapısından kaçak sineklerin bile geçemediği vatandaşın evine kaçak su aramaya giden görevliye el pençe divan olamam ki!
Üç tarafı açık, okul kampüsü yapıyorum diye minik öğrencilerin yolunu duvarla kapatan görevliye ne güzel kampüs yaptın diyemem ki!
Mezarlıkta bir parselin başına dedesini defnedip sülalesine yer ayırana fatiha okuyamam ki!
Köpeğinin ölüsünü kapımdaki çöp bidonuna atanı hayırla anamam ki!
Kendi doğrularım dururken, benim ki de doğrudur diyen her söylenene itibar edemem ki!
Ben böyle olursam “KIL ABİ”, vatandaşta oy vermez tabii!
Yaşımız ilerledi. Ne türküler çalıp söylemedik ki! Ağıtlar yaktık, ninniler söyledik, keloğlan masalları anlattık, köroğlu destanları yazdık… İnönü’den, Ecevit’ten, Demirel’den, Çiller’den, Erbakan’dan çok şeyler gördük. Kimine lanet okuduk, kimine övgü yağdırdık. Şunun da bilinmesi gerek; Bu türkü çok söylenir. Ne kadar içli ve duygulu söylenirse söylensin toplumu tek yöne yönlendiremezsiniz. Bu demokrasilerin vazgeçilmez özelliğidir.